Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2016

ΟΜΙΛΙΑ ΟΜΠΑΜΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

 
 
 
Εάν ο Ομπάμα δεν ήταν «απερχόμενος» Πρόεδρος, η σημερινή του ομιλία στο «Σταύρος Νιάρχος» θα μπορούσε να...
αποτελεί και σταθμό αναθεώρησης του αμερικανικού καπιταλισμού.

Ατυχώς, ο Μπαράκ Ομπάμα αποχωρεί από τον Λευκό Οίκο στις 20 Ιανουαρίου και - ακόμη πιο ατυχώς - παραδίδει τα κλειδιά στον Ντόναλντ Τραμπ. Και η ομιλία της Αθήνας μένει μόνον ως το (και αυτοκριτικό) μανιφέστο - παρακαταθήκη υπέρ της Δημοκρατίας του πιο επικοινωνιακού και... πολιτικά ερωτεύσιμου αμερικανού Προέδρου των τελευταίων δεκαετιών.

Ακόμη κι έτσι, όμως, είναι μια ομιλία που η Ελλάδα είχε ανάγκη εδώ κι έξι χρόνια: Μια ομιλία αναγνώρισης των θυσιών της ελληνικής κοινωνίας στο βωμό των Μνημονίων και της κρίσης, αλλά και της προσφοράς της στο προσφυγικό ζήτημα. Και ήταν ταυτόχρονα μια ομιλία που συνέδεσε την ελληνική οικονομική κρίση με την παγκόσμια κρίση δημοκρατίας, τη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων και τον φόβο του αναδυόμενου ακροδεξιού λαϊκισμού.

«Έχουμε χρέος στην Ελλάδα για ένα πολύτιμο δώρο. Την αλήθεια, την ελεύθερη βούληση και το δικαίωμα να ορίζουμε τους εαυτούς μας», είπε ο Αμερικανός πρόεδρος. «Εδώ γεννήθηκε μια νέα ιδέα: Η Δημοκρατία, το Κράτος. Η ισχύς που κυβερνά, προέρχεται από το Δήμο, δηλαδή από το λαό. Η ιδιότητα του πολίτη, η πίστη στην ισότητα όλων ενώπιον του νόμου, για όλους. Όχι μόνο για τη πλειονότητα, αλλά και για την μειονότητα».

Το μήνυμα αυτό και, κυρίως, το διπλό «δώρο» του αμερικανού προέδρου ήταν κι εκείνο που χάρισε στον Ομπάμα το εντυπωσιακό standing ovation στο Σταύρος Νιάρχος στο τέλος της ομιλίας του. Η ελληνική κοινωνία πήρε εκείνο που είχε ανάγκη - τη συναισθηματική και πολιτική εμψύχωση κόντρα στο τιμωρητικό δόγμα Σόιμπλε και η κυβέρνηση κέρδισε εκείνο που διακαώς αναζητούσε: Την επανειλημμένη δημόσια δέσμευση του Ομπάμα ότι θα πιέσει τη Γερμανία για ελάφρυνση του χρέους και την προειδοποίηση προς πιστωτές και εταίρους ότι η λιτότητα δεν αρκεί για να φέρει την ευημερία.

Ενδεχομένως το δώρο να ήρθε too late (πολύ αργά). Και στο Βερολίνο θα φανεί εάν είναι και too little (πολύ μικρό) πέραν της ψυχολογικής και συναισθηματικής του αξίας.
Ηδη, άλλωστε, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έσπευσε να απαντήσει στον Ομπάμα πως όποιος ζητά ελάφρυνση χρέους «δεν προσφέρει καλές υπηρεσίες στην Ευρώπη».

Ομως, εν τέλει, ο Μπαράκ Ομπάμα, έστω και στην αυλαία της θητείας του άνοιξε από την Αθήνα και την Ελλάδα μια παγκόσμια συζήτηση για το μέλλον της δυτικής Δημοκρατίας, του καπιταλισμού και των κοινωνικών και ταξικών ανισοτήτων.  Εάν αυτή είναι όντως η παρακαταθήκη του, δεν είναι μικρή...

tvxs.gr