Η φωτογραφία της ματαιοδοξίας
Το διαδίκτυο πλημμυρίζει από εικόνεςμε στιγμές χαράΤο καλοκαίρι, μαζί με τη ζέστη και τις διακοπές, φέρνει και το ετήσιο φαινόμενο της ψηφιακής επίδειξης . Το διαδίκτυο πλημμυρίζει από εικόνες σε πολλά, πολυτελή ξενοδοχεία, κοσμικά διαμερίσματα, με ενδυμασίες επώνυμων και μη, με πόζες που μοιάζουν περισσότερο με τη δήλωση κοινωνικής ανόδου παρά με στιγμές χαράς. Κι όμως, πίσω από τη λάμψη, η εικόνα συχνά αποκαλύπτει κάτι πιο ανθρώπινο — και πιο θλιβερό.
Η ματαιοδοξία δεν είναι καινούργια. Απλώς σήμερα έχει κάμερα, φίλτρα και κοινό . Πολλοί προσπαθούν να χτίσουν μια ζωή που δεν ζουν, να δειξουν μια ευτυχία που δεν νιώθουν, να αποδείξουν κάτι που δεν χρειάζεται απόδειξη. Η φωτογραφία γίνεται ασπίδα, άλλοθι, τρόπος να καλύψουν το κενό που τους βαραίνει. Και όσο πιο ατσούμπαλα προβάλλεται αυτή η «λαμπερή» καθημερινότητα, τόσο πιο έντονα φαίνεται η αντίθεση με την πραγματικότητα.
Γιατί η αλήθεια είναι απλή:
Όσες φωτογραφίες κι αν αναρτηθούν, η ουσία δεν αλλάζει.
Η ζωή δεν γεμίζει με likes, ούτε η μοναξιά θεραπεύεται με πόζες. Η ματαιοδοξία μπορεί να προσφέρει λίγα δευτερόλεπτα προσοχής, αλλά αφήνει πίσω της μια μόνιμη αίσθηση κενού.
Και στο τέλος, όσοι κυνηγούν την εικόνα αντί της ουσίας, μένουν στο περιθώριο της ίδιας τους της ζωής — όχι επειδή δεν είναι «λαμπεροί», αλλά επειδή δεν έχουν αξία παρόντες σε όσα πραγματικά έχουν. Τ.Ν
