Η Μελαγχολία μετά τις γιορτές
Οι γιορτές φεύγουν πάντα πιο γρήγορα απ' όσο έρχονται.
Τα φώτα σβήνουν, οι δρόμοι αδειάζουν, και η σιωπή επιστρέφει εκεί όπου υπήρχε πριν μουσική, γέλια, προσμονή. Η μελαγχολία μετά τις γιορτές είναι αδυναμία · δεν είναι αντίδραση της ψυχής που προσπαθεί να προσαρμοστεί από την ένταση της χαράς στην ηρεμία της καθημερινότητας.
Η ψυχολογία εξηγεί πως αυτή η περίοδος είναι μεταβατική
Ο άνθρωπος περνά από την εξωστρέφεια των γιορτών στην εσωστρέφεια της ρουτίνας.
Η δουλειά , στις έκτακτες, στη σιωπή του σπιτιού , δημιουργεί ένα μικρό κενό — όχι γιατί λείπει κάτι συγκεκριμένο, αλλά γιατί λείπει η προσδοκία .
Η μελαγχολία αυτή μπορεί να γίνει ευκαιρία επανασύνδεσης με τον εαυτό μου.
Να θυμηθούμε τι μας γεμίζει πραγματικά, πέρα από τα φώτα και τα δώρα.
Να βρούμε ξανά τον ρυθμό μας, να επιτρέψουμε στη σιωπή να γίνει χώρος σκέψης, όχι απουσίας.
Ίσως η πιο όμορφη στιγμή μετά τις γιορτές να είναι αυτή ακριβώς:
όταν η λάμψη σβήνει και μένει μόνο η αλήθεια της καθημερινότητας απλή, ήρεμη, ανθρώπινη. — απλή, ήρεμη, ανθρώπινη.