Δημοκρατία με μέτρο
Η παραίτηση της Έφης Μιχελάκη και όσα αποκαλύπτει για τον νέο πολιτικό χώρο
Το Κέντρο Η παραίτηση της Έφης Μιχελάκη από τη θέση της αναπληρώτριας εκπροσώπου Τύπου των Δημοκρατών – Προοδευτικό Κέντρο δεν είναι μια τυπική εσωκομματική εξέλιξη. Είναι ένα ακόμη σημάδι ότι ο νέος πολιτικός φορέας που δημιουργήθηκε γύρω από τον Στέφανο Κασσελάκη βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή, όπου οι προσδοκίες συγκρούονται με την πραγματικότητα της λειτουργίας του.
Με μια εκτενή ανάρτηση, η Μιχελάκη περιγράφει τη διαδρομή της δίπλα στον Κασσελάκη: από την εκλογή του στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τη συγκρότηση του νέου κόμματος. Όμως η ίδια δηλώνει πλέον ανοιχτά ότι διαφωνεί με τον τρόπο που λειτουργεί σήμερα ο χώρος , αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι αρχικές υποσχέσεις για ανανέωση, συμμετοχικότητα και δημοκρατία δεν έχουν σχεδιαστεί.
Η αναφορά της στον Ανδρέα Παπανδρέου —τον οποίο χαρακτηρίζει «τον πιο χαρισματικό ηγέτη που πέρασε από την Ελλάδα»— δεν είναι τυχαία. Είναι μια υπενθύμιση πολιτικής ταυτότητας, αλλά και μια έμμεση κριτική: ότι η πολιτική δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο σε πρόσωπα, αλλά σε αρχές, θεσμούς και συλλογικότητα.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το βαθύτερο νόημα της παραίτησης.
ΌτιΗ δημοκρατία, όπως σημειώνει και η ίδια, ξεκινά από την παραδοχή ότι κανείς δεν είναι υπεράνω ελέγχου, κριτικής ή λογοδοσίας . Ότι η ισχύς είναι προσωρινή. Ότι η εξουσία είναι δανεική.
Σε μια πολιτική σκηνή όπου τα προσωποπαγή κόμματα πολλαπλασιάζονται, η αποχώρηση της Μιχελάκη λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η δημοκρατία χρειάζεται μέτρο — όχι μόνο στις αποφάσεις, αλλά και στις φιλοδοξίες.
Το ερώτημα που μένει ανοιχτό είναι αν ο νέος φορέας θα μπορέσει να βρει αυτό το μέτρο ή αν η παραίτηση αυτή θα αποτελέσει απλώς την αρχή μιας μεγαλύτερης αμφισβήτησης.
