Πολάκης και Μόνος

Η δήλωση του Παύλου Πολάκη — «παραμένουμε στον ΣΥΡΙΖΑ, δεν τον χαρίζουμε σε κανέναν» — δεν είναι απλώς μια τοποθέτηση μετά από μια χαμένη ψηφοφορία στην Κεντρική Επιτροπή. Είναι μια πολιτική γραμμή μάχης. Μια προσπάθεια να κρατηθεί ζωντανό ένα αφήγημα την ώρα που το κόμμα αλλάζει μορφή, κατεύθυνση και ανθρώπους.

Η τροπολογία του δεν πέρασε, αλλά το ποσοστό που συγκέντρωσε — πάνω από 40% — δείχνει ότι το ρήγμα δεν είναι επιφανειακό. Είναι βαθύ, υπαρκτό και διαρκές. Ο Πολάκης επιμένει πως ο ΣΥΡΙΖΑ «θα συνεχίσει να υπάρχει», όπως η «πρώτη φορά Αριστερά» δεν πρέπει να ξεχαστεί, και πως όσοι έχουν δηλώσει ότι θα μετακινηθούν στο νέο κόμμα της Αλέξη Τσίπρα οφείλουν να το κάνουν άμεσα.

ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σεΣτην πραγματικότητα, όμως, η εικόνα είναι πιο σύνθετη: ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε μια μεταβατική ζώνη, ανάμεσα σε αυτό που υπήρξε και σε αυτό που προσπαθεί να γίνει. Και ο Πολάκης, με το γνώριμο ύφος του, επιχειρεί να κρατήσει μια θέση στο κέντρο αυτής της μετάβασης — ακόμη κι αν μοιάζει να μένει όλο και πιο μόνος.

Ίσως απόΤο πολιτικό σκηνικό αλλάζει. Οι συμμαχίες μετακινούνται. Τα κόμματα ανασχηματίζονται. Και μέσα σε όλα αυτά, ο Πολάκης επιλέγει να μείνει. Ίσως από πίστη. Ίσως από πείσμα. Ίσως από ανάγκη.

Είναι η αρχή ενός νέουΣε κάθε περίπτωση, η δήλωσή του δεν είναι το τέλος. Είναι η αρχή ενός νέου γύρου.