Ένας Άνδρας και μια Γυναίκα

Ήταν ένας άνδρας και μια γυναίκα. Δύο άνθρωποι που ίσως δεν έπρεπε ποτέ να συναντηθούν, κι όμως η ζωή είχε αποφασίσει διαφορετικά.

Συναντήθηκαν απλά, σχεδόν τυχαία. Ένα βλέμμα κράτησε λίγο περισσότερο απ’ όσο συνηθίζεται, ένα χαμόγελο έμεινε στη μνήμη και μια παράξενη αίσθηση γεννήθηκε μέσα τους. Σαν να γνωρίζονταν από πάντα, χωρίς να μπορούν να εξηγήσουν το γιατί.

Εκείνος είχε μάθει να κρύβει όσα ένιωθε. Εκείνη είχε μάθει να φοβάται όσα ένιωθε. Κι όμως, όταν ήταν μαζί, οι φόβοι τους έμοιαζαν μικροί.

Οι συζητήσεις τους κρατούσαν ώρες. Μιλούσαν για όνειρα, για παλιές πληγές, για όλα εκείνα που δεν είχαν τολμήσει να πουν σε κανέναν. Και ανάμεσα στις λέξεις υπήρχαν σιωπές που έλεγαν ακόμη περισσότερα.

Μια μέρα, εκείνος την κοίταξε στα μάτια και κατάλαβε πως δεν ήθελε απλώς να περνά χρόνο μαζί της. Ήθελε να είναι εκεί όταν θα γελούσε, όταν θα έκλαιγε, όταν θα φοβόταν, όταν θα ονειρευόταν. Ήθελε να γίνει το «μαζί» που μέχρι τότε κανείς από τους δύο δεν είχε τολμήσει να ζητήσει.

Κι εκείνη, χωρίς να πει τίποτα, έπιασε το χέρι του.

Ήταν ένα μικρό άγγιγμα, αλλά μέσα του χωρούσε μια ολόκληρη εξομολόγηση.

Γιατί ο έρωτας δεν έρχεται πάντα με μεγάλες υποσχέσεις. Μερικές φορές έρχεται αθόρυβα. Κάθεται δίπλα σου, σε κοιτάζει στα μάτια και σου ψιθυρίζει πως, επιτέλους, βρήκες έναν άνθρωπο μπροστά στον οποίο μπορείς να είσαι αληθινός.

Ήταν ένας άνδρας και μια γυναίκα.

Και ανάμεσά τους γεννήθηκε κάτι που δεν χρειαζόταν όνομα.

Γιατί μερικές αγάπες δεν ξεκινούν όταν δύο άνθρωποι συναντιούνται.

 Ξεκινούν τη στιγμή που, κοιτάζοντας ο ένας τον άλλον, καταλαβαίνουν πως δεν θέλουν πια να φύγουν.   περιεχομενο Τ,Ν