Ο πολιτικός τουρισμός συνεχίζεται

Οι μετακινήσεις βουλευτών και κομματικών στελεχών από κόμμα σε κόμμα έχουν εξελιχθεί σε ένα σχεδόν καθημερινό φαινόμενο της πολιτικής ζωής. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα ίδια πρόσωπα περνούν από δύο και τρεις διαφορετικούς πολιτικούς χώρους μέσα σε λίγα χρόνια, δημιουργώντας εύλογα ερωτήματα για τη συνέπεια των επιλογών τους.

Οι ιδεολογίες, οι πολιτικές αρχές και τα προγράμματα που άλλοτε αποτελούσαν τη βάση της πολιτικής ταυτότητας φαίνεται συχνά να παραμερίζονται μπροστά στις προσωπικές φιλοδοξίες και την επιδίωξη της πολιτικής επιβίωσης. Η κομματική πίστη αντικαθίσταται από έναν ιδιότυπο «πολιτικό τουρισμό», όπου η μετακίνηση δεν γίνεται με γνώμονα τις ιδέες, αλλά την αναζήτηση καλύτερων προοπτικών και μεγαλύτερης προσωπικής προβολής.

Το φαινόμενο αυτό ενισχύει την καχυποψία των πολιτών απέναντι στο πολιτικό σύστημα και τροφοδοτεί την απογοήτευση για την ποιότητα της δημόσιας ζωής. Όταν οι πολιτικές θέσεις μεταβάλλονται με ευκολία και οι κομματικές γραμμές γίνονται ασαφείς, η αξιοπιστία του πολιτικού προσωπικού δοκιμάζεται.

Σε μια εποχή που η κοινωνία αναζητά σταθερότητα, συνέπεια και καθαρές θέσεις, η πολιτική δεν μπορεί να μετατρέπεται σε πεδίο διαρκών μεταγραφών. Οι πολίτες έχουν ανάγκη από πολιτικούς που υπηρετούν αρχές και όχι από επαγγελματίες ταξιδιώτες της εξουσίας.