Μια βροχερή μέρα, η πόλη μοιάζει να χαμηλώνει τον τόνο της. Οι δρόμοι γυαλίζουν κάτω από το γκρίζο φως, οι ομπρέλες κινούνται βιαστικά στα πεζοδρόμια και οι σταγόνες χαράζουν μικρούς κύκλους στα νερά που έχουν συγκεντρωθεί στις άκρες του δρόμου.
Από ένα παράθυρο, ο ήχος της βροχής γίνεται σχεδόν μουσική. Οι βιαστικές κινήσεις επιβραδύνονται, ο καφές αχνίζει περισσότερο και ο χρόνος δείχνει να κυλά διαφορετικά. Η βροχή δεν φέρνει μόνο σύννεφα. Φέρνει και μια αίσθηση περισυλλογής, σαν να καθαρίζει για λίγο τον θόρυβο της καθημερινότητας.
Και κάπου ανάμεσα στις σταγόνες, η πόλη αποκαλύπτει μια πιο ήρεμη, πιο αληθινή εκδοχή του εαυτού της. περιεχόμενο Τ,Ν
