Υπάρχει Αριστερά σήμερα;
Υπάρχει Αριστερά σήμερα; Το ερώτημα δεν είναι απλό. Και ίσως δεν αφορά μόνο τα κόμματα που αυτοπροσδιορίζονται ως αριστερά, αλλά κυρίως τις αξίες, τις ιδέες και τους ανθρώπους που εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η κοινωνία μπορεί να γίνει πιο δίκαιη.
Η Αριστερά γεννήθηκε από την ανάγκη να εκπροσωπηθούν εκείνοι που δεν είχαν φωνή. Οι εργαζόμενοι, οι νέοι, οι άνθρωποι που αγωνίζονται για αξιοπρέπεια, κοινωνικά δικαιώματα, δημόσια παιδεία και υγεία, δημοκρατία και ισότητα. Σήμερα, όμως, μεγάλο μέρος της κοινωνίας αναρωτιέται αν η Αριστερά εξακολουθεί να μπορεί να εκφράσει αυτές τις ανάγκες.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι οι ανάγκες της κοινωνίας εξαφανίστηκαν. Το αντίθετο. Η ακρίβεια, η ανασφάλεια στην εργασία, η στεγαστική κρίση, οι ανισότητες και η απογοήτευση των νέων δείχνουν ότι υπάρχει ακόμη ένα μεγάλο κοινωνικό πεδίο που ζητά απαντήσεις.
Το ερώτημα, λοιπόν, είναι αν η Αριστερά μπορεί να ξαναβρεί τη σχέση της με την κοινωνία.
Δεν αρκεί να μιλά για το παρελθόν. Δεν αρκεί να καταγγέλλει την κυβέρνηση. Δεν αρκεί να αναζητά διαρκώς ποιος φταίει μέσα στον ίδιο της τον χώρο. Χρειάζεται σχέδιο, καθαρό λόγο και κυρίως παρουσία μέσα στην κοινωνία.
Μια σύγχρονη Αριστερά πρέπει να μπορεί να μιλήσει στον εργαζόμενο που δυσκολεύεται να πληρώσει το νοίκι, στον νέο που δεν μπορεί να αποκτήσει σπίτι, στον εκπαιδευτικό που παλεύει καθημερινά, στον συνταξιούχο που μετρά κάθε ευρώ, αλλά και σε εκείνον που έχει απογοητευτεί από την πολιτική και δεν πιστεύει πλέον ότι η συμμετοχή του μπορεί να αλλάξει κάτι.
Η Αριστερά υπάρχει όσο υπάρχουν άνθρωποι που δεν συμβιβάζονται με την αδικία.
Το ζητούμενο σήμερα δεν είναι απλώς να υπάρχει μια Αριστερά στα ψηφοδέλτια. Είναι να υπάρχει μια Αριστερά που να πείθει, να ενώνει και να δίνει ελπίδα.
Μια Αριστερά δημοκρατική, κοινωνική, σύγχρονη και μαχητική. Μια Αριστερά που δεν θα φοβάται να ακούσει την κοινωνία και να αναγνωρίσει τα δικά της λάθη.
Γιατί τελικά το ερώτημα «Υπάρχει Αριστερά σήμερα;» έχει και μια άλλη απάντηση:
Η Αριστερά υπάρχει όσο υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι η κοινωνία δεν είναι καταδικασμένη να παραμένει άδικη. Το στοίχημα είναι να ξαναγίνει αυτή η πίστη συλλογική δύναμη.
