Η Μελαγχολία μετά τις γιορτές

 

Η Μελαγχολία μετά τις γιορτές

Οι γιορτές φεύγουν πάντα πιο γρήγορα απ' όσο έρχονται. Τα φώτα σβήνουν, οι δρόμοι αδειάζουν, και η σιωπή επιστρέφει εκεί όπου υπήρχε πριν μουσική, γέλια, προσμονή. Η μελαγχολία μετά τις γιορτές είναι αδυναμία · δεν είναι αντίδραση της ψυχής που προσπαθεί να προσαρμοστεί από την ένταση της χαράς στην ηρεμία της καθημερινότητας.

Η ψυχολογία εξηγεί πως αυτή η περίοδος είναι μεταβατική Ο άνθρωπος περνά από την εξωστρέφεια των γιορτών στην εσωστρέφεια της ρουτίνας. Η δουλειά , στις έκτακτες, στη σιωπή του σπιτιού , δημιουργεί ένα μικρό κενό — όχι γιατί λείπει κάτι συγκεκριμένο, αλλά γιατί λείπει η προσδοκία .

Η μελαγχολία αυτή μπορεί να γίνει ευκαιρία επανασύνδεσης με τον εαυτό μου. Να θυμηθούμε τι μας γεμίζει πραγματικά, πέρα ​​από τα φώτα και τα δώρα. Να βρούμε ξανά τον ρυθμό μας, να επιτρέψουμε στη σιωπή να γίνει χώρος σκέψης, όχι απουσίας.

Ίσως η πιο όμορφη στιγμή μετά τις γιορτές να είναι αυτή ακριβώς: όταν η λάμψη σβήνει και μένει μόνο η αλήθεια της καθημερινότητας απλή, ήρεμη, ανθρώπινη. — απλή, ήρεμη, ανθρώπινη.