ΣΚΗΝΗ – ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ – ΜΕΣΗΜΕΡΙ – ΜΑΝΤΡΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ
Ο ήλιος πέφτει κάθετα πάνω στη μάντρα. Σειρές από αυτοκίνητα γυαλίζουν, άλλες κουρασμένες, άλλες περήφανες. Η Έρη , γύρω στα 30, δυναμική και με αυτοπεποίθηση, πλησιάζει φορώντας ένα κομψό, super μίνι φόρεμα που δίνει μια αίσθηση τόλμης και αστικού στυλ. Κρατάει μια μικρή τσάντα και περπατάει με σταθερό βήμα.
Ο ΠΩΛΗΤΗΣ , πενηντάρης, με πουκάμισο που έχει καλύτερες μέρες , την παρατηρεί να πλησιάζει.
ΠΩΛΗΤΗΣ
(προσπαθώντας να δείξει άνετος)
Καλώς την. Κάτι συγκεκριμένο ψάχνουμε;
Η Έρη σταματά μπροστά σε ένα σκούρο μπλε hatchback. Το κοιτάζει προσεκτικά, περνά το χέρι της πάνω από το καπό, σαν να διαβάζει την ιστορία του.
ΕΡΗ
(χωρίς να τον κοιτάζει ακόμη)
Αυτό εδώ. Πόσο το δίνετε;
Ο Πωλητής καθαρίζει τον λαιμό του.
ΠΩΛΗΤΗΣ
Ε… για σας… μπορούμε να πούμε… δέκα χιλιάδες.
Η Έρη στρέφεται προς το μέρος του. Το βλέμμα της είναι καθαρό, σταθερό, επαγγελματικό.
ΕΡΗ
(ήρεμα, αλλά κοφτά)
Εννιά. Και θέλω να το ακούσω να παίρνει μπροστά.
Ο Πωλητής αιφνιδιάζεται. Δεν περίμενε τόσο άμεση διαπραγμάτευση.
ΠΩΛΗΤΗΣ
Εννιά; Κυρία μου, αυτή είναι ευκαιρία. Με δέκα το παίρνετε και βγαίνετε κερδισμένη.
Η Έρη κάνει ένα βήμα πιο κοντά στο αυτοκίνητο, όχι στον πωλητή. Ανοίγει την πόρτα, κάθεται στο κάθισμα, δοκιμάζει το τιμόνι, πατάει απαλά τα πεντάλ.
ΕΡΗ
(από μέσα, δυνατά για να την ακούει)
Το κάθισμα έχει φθορά. Το ταμπλό έχει γρατζουνιές. Και οι ζάντες θέλουν αλλαγή.
(τον κοιτάζει)
Εννιά. Και με απόδειξη.
Ο Πωλητής τρίβει το μέτωπό του. Ξέρει ότι έχει απέναντί του κάποιον που δεν μπλοφάρει.
ΠΩΛΗΤΗΣ
(με αναστεναγμό)
Εντάξει… εννιά. Αλλά μόνο σήμερα.
Η Έρη χαμογελάει ελαφρά. Βγαίνει από το αυτοκίνητο και του δίνει το χέρι.
ΕΡΗ
Σήμερα ήρθα. Σήμερα το παίρνω.
Χειραψία. Συμφωνία.
Κάμερα ανεβαίνει ψηλά, δείχνοντας τη μάντρα από πάνω, ενώ η Έρη περπατά προς το γραφείο για τα χαρτιά, με το ίδιο σταθερό, αποφασιστικό βήμα.
