Ο δημόσιος διάλογος θυμίζει προεκλογικό αγώνα χωρίς πολιτική. Καθημερινά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Αλέξης Τσίπρας δίνουν το στίγμα της αντιπαράθεσης, αλλά όχι το στίγμα της επόμενης μέρας. Αντί για μια πολιτική πλατφόρμα , με προτάσεις, ιδεολογικές θέσεις και καθαρή στρατηγική, είναι μια κουραστική επιλογή κατηγοριών που δεν παράγει πολιτική· απλώς ζητά ψήφο.
—Και όσο η αντιπαράθεση μένει στο επίπεδο της προσωπικής σύγκρουσης, τόσο οι ψηφοφόροι του
Το στιγμιότυπο που σηματοδότησε την αποψινή παρουσίαση
Από την αποψινή ομιλία του Κώστα Καραμανλή στο Μέγαρο Μουσικής, στο πλαίσιο της παρουσίασης του βιβλίου των Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου και Κώστα Φίλη , ένα στιγμιότυπο έκλεψε την προσοχή της στο Μέγαρο Μουσικής, στο πλαίσιο της παρουσίασης του βιβλίου των Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου και Κώστα Φίληη χειραψία του πρώην πρωθυπουργού με την Αντώνη Σαμαρά ., ένα στιγμιότυπο έκλεψε την προσοχή της αίθουσας:
σημερινές Τρεις λέξεις που για δεκαετίες καθορίζουν τον πολιτικό χάρτη της χώρας. Τρεις ταμπέλες που δημοσιογράφοι , πολιτικούς αναλυτές, επικοινωνιολόγους και υποψηφίους για να περιγράψουν ιδεολογικές ταυτότητες. Όμως, αυτές οι λέξεις σήμερα δεν αντιστοιχούν στην κοινωνία .
Η κοινωνία έχει αλλάξει. Ο μέσος πολίτης δεν αναζητά πλέον ιδεολογικό προσδιορισμό· ζητά κοινωνικό πρόγραμμα , ουσιαστικές λύσεις, καλύτερη ποιότητα ζωής, προοπτική για το μέλλον. Οι παραδοσιακές διαχωριστικές γραμμές έχουν θολώσει, ενώ τα κόμματα —παλαιά και νέα— επιλέγουν να αυτοπροσδιορίζονται κατά τη βούληση, ανάλογα με τη συγκυρία και την επικοινωνιακή τους στρατηγική.
Τρεις υποψήφιοι μετρούν δυνάμεις και αντιδράσεις ενόψει των τελικών αποτελεσμάτων – Ο Μάιος ως κομβικός μήνας εξελισσόμενος
Το πολιτικό σκηνικό βρίσκεται σε φάση έντονης κινητικότητας, καθώς τα νέα κόμματα που έχουν εμφανιστεί ή βρίσκονται υπό διαμόρφωση παραμένουν σε θέση αναμονής , παρακολουθώντας τις κοινωνικές και πολιτικές αντιδράσεις πριν προχωρήσουν στα επόμενα βήματα τους.
Μια βροχερή μέρα σαν τη σημερινή μοιάζει να ταιριάζει απόλυτα με το πολιτικό σκηνικό: υγρό, θολό, γεμάτο αναμονή. Οι τελευταίες κινήσεις και δημόσιες παρεμβάσεις από πρόσωπα όπως ο Τσίπρας και η Καρυστινου ο Σαμαράς έχουν δημιουργήσει ένα περίεργο μείγμα προσδοκίας και αμηχανίας. Δεν πρόκειται για μεγάλες ανατροπές, αλλά για μικρές «ειδησούλες», υπαινιγμούς, διαδικτυακές ατάκες και σφυγμομετρήσεις που περισσότερο θολώνουν παρά ξεκαθαρίζουν το τοπίο.
Στο διαδίκτυο, οι αντιδράσεις είναι γρηγόρες αλλά όχι πάντα ουσιαστικές. Στα social media, κάθε δήλωση γίνεται αφορμή για χιούμορ, ειρωνεία ή υπερβολή. Οι δημοσκοπήσεις, από την άλλη, δείχνουν ένα κοινό κουρασμένο, επιφυλακτικό, συχνά δύσπιστο. Όλα μοιάζουν να βρίσκονται σε μια παρατεταμένη θέση αναμονής — σαν να περιμένουν όλοι κάτι που δεν έρχεται.
Κι εδώ βρίσκεται το πραγματικό ζήτημα: όταν η πολιτική κινείται αργά, η κοινωνία νιώθει ότι βουλιάζει.
,Ένα γνώριμο χαρακτηριστικό για κάθε ηγεσία που θέλει να εμπνέει είναι η ταχύτητα των αποτελεσμάτων , ο αιφνιδιασμός , η στρατηγική που δείχνει ότι υπάρχει σχέδιο νίκης . Όταν αυτά λείπουν, το κενό δεν μένει ποτέ άδειο. Το γεμίζει η αμφιβολία. Η αίσθηση ότι «κάτι δεν κινείται». Η εντύπωση ότι η πολιτική τάξη παρακολουθεί αντί να καθοδηγεί.
Και αυτό είναι ακριβώς που προβληματίζει τους πολίτες: όχι μόνο οι κινήσεις που γίνονται, αλλά κυρίως οι κινήσεις που δεν γίνονται .
Σε μια περίοδο όπου η κοινωνία ζητά καθαρότητα, σταθερότητα και αποφασιστικότητα, η παρατεταμένη ακινησία μοιάζει με πολυτέλεια που κανείς δεν μπορεί να αντικρίσει. Γιατί όταν δεν υπάρχει στρατηγική, δεν υπάρχει ούτε προοπτική. Και όταν δεν υπάρχει προοπτική, αυτό που μένει είναι ένα έλλειμμα δράσης που γίνεται αισθητό παντού — από τις συζητήσεις στα καφενεία μέχρι τα σχόλια στο διαδίκτυο.
Η πολιτική σκηνή μοιάζει να περιμένει την επόμενη κίνηση.
Το ερώτημα είναι ποιος θα κάνει πρώτος — και αν είναι αρκετή για να αλλάξει το κλίμα .
Η πολιτική σκηνή πλημμυρίζει από πρόσωπα, αλλά στεγνώνει από ουσία
Καθημερινά, το διαδίκτυο και οι τηλεοπτικοί σταθμοί κατακλύζονται από σχόλια, ανακοινώσεις και κριτικές — άλλοτε θετικές, άλλοτε δηλητηριώδεις. Στο επίκεντρο, τρία πρόσωπα που διεκδικούν ρόλο στη νέα πολιτική πραγματικότητα: Αλέξης Τσίπρας , Αντώνης Σαμαράς και Καρυστινού .
Η σύνθεση του Βασίλη Τσιτσάνη, άλλοτε ερωτική, σήμερα μοιάζει να αποκτά πολιτική διάσταση. «Αγάπη που γίνες δίκοπο μαχαίρι» — μια — μια φράση που περιγράφει με ακρίβεια το κλίμα των ημερών, καθώς η ελληνική πολιτική σκηνή ετοιμάζεται να αλλάξει πρόσωπο, ρυθμός και ισορροπίες.
Το καλοκαίρι με τις ανέμελες στιγμές, τις διακοπές και τις απολαύσεις του αποτελούν πλέον παρελθόν. Οι πρώτες ψυχρές μέρες του Οκτωβρίου φέρνουν μαζί τους όχι μόνο αλλαγή εποχής, αλλά και μια βαριά πολιτική ατμόσφαιρα που προμηνύει έναν δύσκολο χειμώνα.
Διάσπαση της Νέας Δημοκρατίας: Αν ο Σαμαράς προχωρήσει στη δημιουργία κόμματος, η ΝΔ θα βρεθεί με δύο πόλους:
Τον Κυριάκο Μητσοτάκη, με στήριξη από πιο κεντρώα και φιλελεύθερα στελέχη (π.χ. πρώην ΠΑΣΟΚ).
Τον Αντώνη Σαμαρά, με τον «σκληρό πυρήνα» της παραδοσιακής δεξιάς και
