Αριστερά – Κέντρο – Δεξιά

σημερινές Τρεις λέξεις που για δεκαετίες καθορίζουν τον πολιτικό χάρτη της χώρας. Τρεις ταμπέλες που δημοσιογράφοι , πολιτικούς αναλυτές, επικοινωνιολόγους και υποψηφίους για να περιγράψουν ιδεολογικές ταυτότητες. Όμως, αυτές οι λέξεις σήμερα δεν αντιστοιχούν στην κοινωνία .

Η κοινωνία έχει αλλάξει. Ο μέσος πολίτης δεν αναζητά πλέον ιδεολογικό προσδιορισμό· ζητά κοινωνικό πρόγραμμα , ουσιαστικές λύσεις, καλύτερη ποιότητα ζωής, προοπτική για το μέλλον. Οι παραδοσιακές διαχωριστικές γραμμές έχουν θολώσει, ενώ τα κόμματα —παλαιά και νέα— επιλέγουν να αυτοπροσδιορίζονται κατά τη βούληση, ανάλογα με τη συγκυρία και την επικοινωνιακή τους στρατηγική.

Η πολιτική σκηνή μοιάζει να κινείται περισσότερο με επικοινωνιακούς όρους παρά παρά με ιδεολογικούς. Οι λέξεις «Αριστερά», «Κέντρο» και «Δεξιά» έχουν μετατραπεί σε εργαλεία branding , όχι σε ουσιαστικές αναφορές πολιτικής ταυτότητας. Κάθε κόμμα προσπαθεί να τοποθετηθεί εκεί όπου θεωρεί ότι υπάρχει κοινό, όχι εκεί όπου υπάρχει ιδεολογία.

Το αποτέλεσμα είναι μια πολιτική σύγχυση : οι πολίτες δεν αναγνωρίζουν πια τις διαφορές εμπιστεύονται τις υποσχέσεις , και βλέπουν την πολιτική ως πεδίο τακτικής, όχι αξιών. Η στρατηγική αυτή είναι λανθασμένη — γιατί η κοινωνία δεν ζητά ετικέτες, ζητά πράξεις .

Η πολιτική χρειάζεται επαναπροσδιορισμό. Όχι με νέες λέξεις, αλλά με νέο περιεχόμενοόσο τα κό​. Και όσο τα κόμματα επιμένουν να μιλούν με όρους παρελθόντος, τόσο θα απομακρύνονται από τον πολίτη του σήμερα.