Η τηλεόραση και η τηλεθέαση
Ο άτυπος προεκλογικός αγώνας ξεκίνησε έντονα και δυνατά
Ο άτυπος προεκλογικός αγώνας έχει ήδη ξεκινήσει — όχι στις πλατείες, αλλά στις οθόνες. Τα τηλεοπτικά πάνελ γεμίζουν καθημερινά με εκπροσώπους κομμάτων , συχνά με βαρυγδουπους τίτλους και ακόμη πιο βαριές τοποθετήσεις. Η ατμόσφαιρα φορτίζεται, οι τόνοι ανεβαίνουν, και η τηλεόραση μετατρέπεται σε σκηνή συνεχούς αντιπαράθεσης.
Ο μέσος θεατής, όμως, έχει αρχίσει να κουράζεται. Η υπερβολή, η ένταση, η επανάληψη των ίδιων επιχειρήσεων δημιουργεί ένα περιβάλλον που δεν ενημερώνει — εξαντλεί. Και τότε εμφανίζεται η μεγαλύτερη δύναμη που διαθέτει ο πολίτης μπροστά στην οθόνη: το τηλεκοντρόλ . Με ένα πάτημα, η εικόνα εξαφανίζεται.
Σε μια εποχή όπου η προσοχή είναι πολύτιμη, η τηλεόραση οφείλει να θυμηθεί κάτι απλό και διαχρονικό:
το λακωνίζειν . Λιγότερος θόρυβος, περισσότερη ουσία. Λιγότερη επίδειξη, περισσότερη καθαρότητα. Λιγότερη ένταση, περισσότερη ενημέρωση.
Ο θεατής δεν ζητά θέαμα. Ζητά λόγο .
