Πόσα κόμματα της Αριστεράς αντέχει ο μέσος πολίτης
Η ελληνική Αριστερά βρίσκεται ξανά σε φάση πολλαπλών σχημάτων, νέων πρωτοβουλιών και συνεχών ανακατατάξεων. Όμως το ερώτημα παραμένει απλό και επίμονο: πόσα κόμματα μπορεί πραγματικά να αντιληφθεί ο μέσος πολίτης ;
Ο πολίτης δεν ζει μέσα σε κομματικά εργαστήρια. Ζει μέσα στην καθημερινότητα: στο κόστος ζωής, στην εργασιακή πίεση, στην ανάγκη για σταθερότητα. Όταν η Αριστερά εμφανίζεται κατακερματισμένη, με διαρκείς διασπάσεις και νέα σχήματα, ο μέσος ψηφοφόρος κουράζεται. Δεν αναζητά πλήθος επιλογών· αναζητά σαφήνεια, σοβαρότητα και προσανατολισμό .
Η πολυδιάσπαση δημιουργεί εντύπωση ασυνεννοησίας. Μικραίνει το μήνυμα, θολώνει την ταυτότητα, αποδυναμώνει την πολιτική αποτελεσματικότητα. Κάθε νέο κόμμα μπορεί να εκφράζει μια ανάγκη, αλλά ταυτόχρονα προσθέτει ένα ακόμη σημείο σύγχυσης σε έναν χώρο που ήδη παλεύει να βρει ενιαία φωνή.
Ο μέσος πολίτης δεν μετρά κόμματα. Μετρά αξιοπιστία . Και αυτή δεν πολλαπλασιάζεται με πλήθος σχημάτων — χτίζεται με συνέπεια, ενότητα και καθαρό λόγο.
