Με λένε Ανθή

Μια φανταστική ιστορία

Μια συνηθισμένη μέρα στην εταιρεία όπου εργάζονται, στο τμήμα εξυπηρέτησης –πληροφοριών. Η ρουτίνα κυλούσε όπως πάντα: τηλέφωνα, αιτήματα, χαμόγελα που έπρεπε να μείνουν σταθερά, ακόμη κι όταν η κούραση βάραινε τους ώμους μου.ιΚαι τότε, ξαφνικά, ένας άνδρας στάθηκε μπροστά μου.

Με κοίταξε με εκείνο το βλέμμα που δεν ξέρεις αν πρέπει να εμπιστευτείς ή να αποφύγεις. Και μου είπε μόνο μία φράση:

«Θέλεις να αλλάξεις τη ζωή σου;»

Ξαφνιάστηκα. Χαμογέλασα επαγγελματικά, όπως είχα μάθει. Δεν απάντησα. Αλλά η φράση καρφώθηκε μέσα μου.

Η απορία στριφογύριζεΠοΣτο τέλος της ημέρας, χωρίς να το πολυσκεφτώ, ζήτησα από το τμήμα πελατών του , τα στοιχεία του … και το τηλέφωνό του. Η απορία στριφογύριζε στο –τότε– αθώο μυαλό μου. Ποιος ήταν; Τι εννοούσε; Γιατί σε μένα;

Πέρασε μια εβδομάδα γεμάτη σκέψεις, περιέργεια και μια αδιόρατη ανησυχία. Και τότε πήρα την απόφαση. Έκανα το μοιραίο τηλεφώνημα.

Η φωνή του ήταν ήρεμη, σίγουρη. Ήταν σύμβουλος επικοινωνίας. Και η πρώτη του συμβουλή ήταν απλή, σχεδόν προκλητική:

«Άλλαξε εικόνα. Ρούχα, μαλλιά, περιποίηση προσώπου. Και κυρίως… παπούτσια. Μόνο γόβες.»

Δεν ξέρω γιατί τον άκουσα. Ίσως γιατί ήθελα να πιστέψω ότι κάτι καλύτερο με περίμενε. Ίσως γιατί είχα κουραστεί να είμαι αόρατη.

Τον ακολούθησα. Και μέσα σε έναν μήνα, η εταιρεία με μετακίνησε στο τμήμα εξυπηρέτησης πελατών. Ανέβηκα επίπεδο. Αναγνωρίστηκα. Τρελάθηκα από χαρά — ήταν η πρώτη πραγματική καταξίωση στην καριέρα μου.

Ο άγνωστος της πρώτης μέρας έγινε φίλος. Και εγώ του ζήτησα να γίνει κάτι περισσότερο: ο εκπαιδευτής μου.

Η εκπαίδευση ήταν σκληρή. Στρατηγική. Προσέγγιση. Επιχειρηματολογία. Πειθώ. Λέξεις– κλειδί. Στόχος. Εμπιστοσύνη. Η τέχνη του να εξασφαλίζεις την ευνοϊκή προσοχή του άλλου.

Και φυσικά, η εκπαίδευση συνεχίζεται.

Ο άγνωστος εκείνης της μέρας απέκτησε όνομα μέσα μου: Ο Άγγελός μου.

Το κορίτσι έγινε γυναίκα. Και το πιο σημαντικό; Του χρόνου θα δημιουργήσω τη δική μου εταιρεία επενδύσεων. Γιατί ο Άγγελός μου είπε κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ:

«Στην αγορά υπάρχουν χρήματα σε ανθρώπους που δεν ξέρουν τι να κάνουν . Εσύ θα τους δείξεις τον δρόμο.»

Η ιστορία της ζωής γράφεται από τους τολμηρούς. Και εγώ, επιτέλους, τόλμησα.