Μια ξύλινη στρογγυλή καφετιέρα φιλοξενεί τη σκηνή της ημέρας: ένα φλιτζάνι αχνιστού καφέ, ένα μεταλλικό μπρίκι, ένα ανοιχτό βιβλίο και ένα λευκό πιάτο με δύο φρεσκοψημένα κρουασάν. Η σύνθεση είναι απλή αλλά γεμάτη ζωή, σαν να έχει μόλις σηκωθεί κάποιος από τη θέση του για να χαθεί μέσα στα χρώματα του δρόμου.
Στο βάθος, ένας δεντρόφυτος δρόμος λούζεται στο φως του φθινοπώρου. Τα φύλλα των δέντρων έχουν ντυθεί με αποχρώσεις του πορτοκαλί και του χρυσού, δημιουργώντας ένα θερμό πέπλο πάνω από τα τραπέζια και τις καρέκλες από σφυρήλατο σίδερο που απλώνονται στο πεζοδρόμιο. Κάποιοι άνθρωποι κάθονται, απολαμβάνοντας τη στιγμή, ενώ άλλοι περνούν αργά, σαν να μην βιάζονται να φτάσουν κάπου.
Η εικόνα αποπνέει ηρεμία , ευρωπαϊκή κομψότητα και μια αίσθηση προσωπικής απόδρασης Είναι σαν. Είναι σαν να βρίσκεσαι σε ένα μικρό καφέ στο Παρίσι ή τη Βιέννη, όπου ο χρόνος κυλά πιο αργά και η ζωή αποκτά γεύση μέσα από μικρές τελετουργίες.
