Η πόλη μοιάζει με πασαρέλα λίγο πριν ξημερώσει. Οι δρόμοι είναι βρεγμένοι, σαν να έχουν γυαλιστεί επίτηδες για να αντανακλούν το φως των νέων πινακίδων. Μια γυναίκα εμφανίζεται μέσα από τη σκιά, σαν να βγήκε από editorial υψηλής ραπτικής.
Φορά ένα μακρύ, δομημένο παλτό που αιωρείται πίσω της σε κάθε βήμα, σαν να έχει τη δική του προσωπικότητα. Τα τακούνια της χτυπούν ρυθμικά στο πεζοδρόμιο, δημιουργώντας έναν ήχο που θυμίζει backstage πριν από την επίδειξη μόδας. Τα γυαλιά ηλίου της — υπερμεγέθη, με καθρέφτη — αντανακλούν τα φώτα της πόλης, κρύβοντας το βλέμμα της και ενισχύοντας το μυστήριο.
Το μακιγιάζ της είναι καθαρό, με έντονα ζυγωματικά και μια πινελιά gloss που πιάνει το φως. Τα μαλλιά της, λεία και στιλπνά, πέφτουν στους ώμους της σαν μεταξωτή κουρτίνα.
Πίσω της, η πόλη συνεχίζει να αναπνέει, αλλά για λίγα δευτερόλεπτα μοιάζει να σταματά. Η σκηνή είναι καθαρή μόδα: δυναμική, ατμοσφαιρική, γεμάτη ένταση και λάμψη. Σαν καρέ από καμπάνια πολυτελούς οίκου.
